Op zoek naar geluk

Jus

Knorr verkoopt authentieke vleesjus. Ik weet niet zo goed of een mooi woord als authentiek in mijn hoofd wel samengaat met een woord als vleesjus, maar goed, het staat er. En ik snap de mensen van Knorr wel. Het klinkt als een vleesjus waar je op terug kunt vallen. Een jus zoals je die vroeger bij opa en oma kreeg over je zoute sudderlapje, dampende aardappels en doorgekookte sperzieboontjes. Niets nieuws. Niets spannends. Vertrouwd.

De van Dale zegt het ook:authentiek betekent betrouwbaar, geloofwaardig; echt.

Mijn interesse voor dit woord komt niet zomaar uit de lucht vallen. Meer dan aan wat dan ook heb ik behoefte aan betrouwbaar, geloofwaardig; echt in mijn leven. Zo lang als ik me kan heugen. Ik hou van echte mensen, van echte gesprekken, van echte chocolade. Maar als ik heel eerlijk ben, dan is datgene dat het meeste energie bij me wegtrekt het constante afdwalen van wie ikzelf écht, daadwerkelijk ben.

Het klinkt een beetje zwaar op de hand en het is ook heus niet zo dat ik altijd als een fake door het leven ga. Nee, het zit ‘m in de kleine dingen. In de kleine ja’tjes die je geeft, terwijl je eigenlijk nee zou willen gillen. In de glimlach die je op je gezicht zet, terwijl je eigenlijk gekwetst wordt door de juist gemaakte opmerking. In de iets te hoge borststem die je hanteert bij het opvoeden van je kinderen, terwijl ze eigenlijk op onacceptabele wijze over al je grenzen heen denderen. In het constant proberen te zijn wie je wilt zijn in plaats van gewoon… te zijn.

De laatste tijd lukt het niet meer zo goed. Ik merk dat ik steeds vaker uit mijn vel schiet. Soms schreeuw ik net iets te snel en te luid tegen de kinderen (hun eerste jeugdtrauma’s zijn gegarandeerd). Of ik smijt een stenen schaaltje ietsiepietsie te hard in de gootsteen (daar kunnen stenen schaaltjes niet tegen, weet ik nu). En ineens realiseer ik me hoe belachelijk het is dat ik aan een goede vriendin vraag of zij vindt dat ik een baan moet zoeken (su mening es mi mening). Ik besef nu dat je kunt slapen, eten, mediteren en bewegen tot je een ons weegt, maar als je afdwaalt van wie je bent, wat je zelf wilt en wat je echt voelt, dan ben je lek. Met de beste wil van de wereld houd je dan je energie niet vast.

Punt van aandacht. Authentiek zijn. Eitje. Als zelfs vleesjus het kan…

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *