Moeder zijn, Zwangerschap

Nesteldrang, eindelijk is het zover.

Even dacht ik dat het niet meer zou gaan gebeuren. Met een mengeling van schuldgevoel en verbazing las ik de berichten van mijn medezwangeren in de appgroep die is ontstaan uit een groep moeders die ik online heb ontmoet. Al maanden wordt er gepoetst. Kamers worden in gereedheid gebracht. Outfits voor de baby’s liggen al gewassen klaar. En bij mij? Niks van dat alles. Wel merkte ik een soort van chagrijn bij mezelf op. Ergernis over dat er nog niets klaar was en een lichte paniek omdat ik ook niet zo goed wist waar ik moest beginnen. Ook Jeroen moest het ontgelden. Waarom was hij nou niet wat drukker met de komst van de kleine?

Maar gisteren was het dan eindelijk zo ver. Ineens moest er worden gepoetst. Jeroen had de avond ervoor al een lijstje gemaakt met dingen die hij wilde gaan aanpakken, grote klussen, zoals kitten en plinten leggen. Ik nam onze slaapkamer voor mijn rekening. En echt. Ik ben tevreden. Ieder hoekje heeft een stofdoek gezien en samen met Elin heb ik de wieg gesopt en klaargemaakt voor gebruik. Nog even klossen onder het bed en één ruimte is babyklaar. De schoonmaakwoede beperkt zich trouwens niet tot de babyruimtes. Ook de trap heeft een dweil gezien en de badkamer blinkt. Bijna nog nooit hield ik zoveel van Jeroen als gisteren, toen hij de woonkamervloer na een uitgebreide stofzuig- en dweilbeurt weer liet blinken.

Wat dierlijk eigenlijk, dat nestelen. Hoewel er geen wetenschappelijke bewijzen zijn dat het verschijnsel écht bestaat, zijn er toch verdacht veel vrouwen die er in het laatste trimester van hun zwangerschap last van krijgen. Het nestje moet klaar zijn voor de komst van de kleine. Alles moet veilig, proper en gezellig. En veel kwaad kan het niet om mee te gaan in deze manie, want als de kleine er straks is, weet je niet meer waar je de tijd vandaan moet halen. Dadelijk ga ik dus vol goede moed verder. De wasmanden moeten leeg, ik wil de hal eens onder handen nemen en de voorraad lampen moet worden aangevuld (ja echt, ik snap het ook niet). Typisch gevalletje “van vraag niet hoe het kan, maar geniet ervan”. Zou het te vroeg zijn om de box al neer te zetten?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *